یاد شهید

رفتار آموزنده شهید شاه‌آبادی درباره اسراف

برای ما این مسئله عادی است که وقتی می‌‌خواهیم خیلی مراعات کنیم، نمی‌گذاریم ته ظرفمان غذا بماند. اما ایشان طوری ته ظرف را تمیز می‌کردند و نان در آن می‌کشیدند که نمی‌فهمیدیم آن ظرف شسته شده است یا نه! منظورشان از کاری که می‌کردند این نبود که تنها خودشان این کار را انجام دهند، بلکه طوری انجام می‌دادند که در نظر همه جلوه کند و همه یاد بگیرند. این‌ها درسی بود که ایشان به بقیه می‌داد. اگر کسی اسرافی می‌کرد، نمی‌خواستند مستقیماً  به او بگویند که این کار تو اشتباه است، جوری رفتار می‌کردند که آن فرد تا عمر داشت فراموش نمی‌کرد که اشتباه کرده.

بیشتر بخوانید
فعالیت مسجد شهید آیت‌الله مهدی شاه‌آبادی در روزگار شهید

فعالیت‌های مبارزاتی شهید شاه‌آبادی به طور جدی در پایگاه مسجد رستم‌آباد اختیاریه مشهود است. واقعاً مسجد ایشان از مسجدهای بسیار فعال بود که منطقۀ بسیار وسیعی از شمیران و شرق شمیران را تحت تأثیر خودش قرار داده بود. جمع کردن جوان‌های منطقه که بسیاری از آن‌ها بعداً جزء شخصیت‌های خوب و مؤثر انقلاب اسلامی شدند، از کارهای ایشان بود.

بیشتر بخوانید
تبعید شهید آیت‌الله شاه‌آبادی به بانه و تأثیر آن بر خانواده

۴دی ماه ۵۵ ایشان تبعید شدند. یک روز از مدرسه به خانه آمدم، دیدم مأمور با یک ژستی که از این نیزه‌ها هم روی سرش بود، داخل اتاق ایستاده است. پدر ما هم یک ملحفه و پرده بزرگی را پهن کرده و داخلش رختخواب و کتاب گذاشته‌اند و مادر نگران بودند. پرسیدم: «چه اتفاقی افتاده است؟» گفتند: «پدر به بانه تبعید شده‌اند.» ما اصلاً بانه را نمی‌شناختیم و نمی‌دانستیم چه موقعیتی دارد. مأمور بدون اطلاع قبلی آمده بود و ایشان باید مایحتاج اولیه را جمع می‌کردند و حرکت می‌کردند. ایشان ظرف یک ساعت، وسایل ابتدایی را جمع کردند و حرکت کردند.

بیشتر بخوانید
بهت دوستان از شهادت شهید آیت‌الله مهدی شاه‌آبادی

یک بار رفته بودم هیئت رئیسۀ مجلس خدمت آقای هاشمی که آن زمان رئیس مجلس بودند. زمان برگشت که از پله‌ها پایین می‌آمدم، دیدم شهید شاه‌آبادی وارد ساختمان شد که به پارلمان برود. در این اثنا یکی از نمایندگان با ایشان مشغول صحبت شد. یک فرد ثالثی ایستاده بود و از آن بالا من را نگاه می‌کرد و بعد شهید شاه‌آبادی را نگاه کرد. تعجب کرده بود که چطور شهید شاه‌آبادی هم بالاست، هم پایین! من فهمیدم که آن فرد چرا هراسان است. داد زدم که «آقا نسخۀ اصلی ایشان است، پس اشتباه نکن!» و شهید شاه‌آبادی خنده‌اش گرفت. هفتۀ بعد، جمعه بنده رفتم به صف اول نماز.

بیشتر بخوانید
رعایت حال همسر و همکاری شهید آیت‌الله شاه‌آبادی در امور خانه

خودم به‌کرات در منزل ايشان می‌ديدم که بعد از اينکه غذايی صرف می‌شد و مهمانی بود و ما هم خودمان مهمان بوديم، ايشان اجازه نمی‌دادند حتی ظروف آنجا را در آشپزخانه حاج خانم بشويند. خود ايشان می‌شستند و اين را خودم با چشمان خودم ديدم. اين نبود که کسی برایم نقل قول کرده باشد. خيلی اهتمام و احترام خاصی به همسرشان حاج خانم داشتند و خيلی مراعات حال ايشان را می‌کردند. ايشان هم يک بيماری داشتند. پادرد عجيبی حاج خانم داشتند. خيلی مراعات می‌کردند.

 

راوی: امیرحسین واحدی

بیشتر بخوانید

بی‌اندازه خوش‌اخلاق، اهل بگو بخند و باروحیه بودند. من حتی ناراحتی ایشان را نسبت به فوت فرزند­شان ندیدم، ولی خودم خیلی متأثر شدم. هنوز هم که فکر می‌­کنم، می‌­گویم ایشان کجا قرار داشت؛ ما کجا؟ حرف‌­های­شان خیلی بر ما تأثیر داشت. بعد از انقلاب، دولت به اخوی یك دستگاه ماشین بنز داده بود كه آن را همین‌طوری در حیاط منزل­شان گذاشته بودند و استفاده نمی‌­کردند. اصلاً اهل زرق و برق نبودند. هر چند ماه یک ­بار می‌­گفتند همه فامیل بیایند تا دور هم باشیم. به خانم­شان گفته بودند عدس پلو و ماست و سبزی بپزید تا از مهمانان پذیرایی کنیم.

بیشتر بخوانید
خستگی‌ناپذیری و دغدغه‌مند بودن برای حل مسائل انقلاب و اجتماع

داشتیم می‌آمدیم پایین. در بی‌سیم گفتند که روی پل رومی درگیری شده. ما در سیدخندان بودیم. ایشان گفتند که دور بزن. گفتم: «حاج آقا کجا این موقع شب؟!» گفت: «مگر نمی‌بینی در شبکه دارند می‌گویند که درگیری پیش آمده؟ برویم ببینیم چه خبره.» گفتم: «حاج آقا شما آخه، برای چی شما بروید؟!» گفت: «نه! دور بزن!» حالا ما دور زدیم رفتیم بالا. ایشان عبا و عمامه را گذاشتند زمین. آمدند داخل جمعیت آن روز تا درگیری را حل کنند.

 

راوی: بیژن ابوالحسنی – پاسدار و محافظ شهید

بیشتر بخوانید
صبر شهید آیت‌الله مهدی شاه‌آبادی در مرگ فرزند

یک سری از خاطراتی که برای من هم تلخ بود شاید فوت پسرشان بود. یک پسری حدود ۱۳ ساله داشتند که نامشان مجید بود. یادم می‌آید ایشان موقعی که مریض شدند، آقا خیلی دوست‌شان داشت. به خاطر موقعیت خاصی که این بچه داشت آقا خیلی به ایشان علاقه داشتند. یک روز نشسته بودیم، آقا مجید از در وارد شد، برگشت گفت: «خدا کند خدا مرا به وسیله این بچه آزمایشم نکند.» شاید یک هفته یا ده روز بعد از آن بود که مشیت خدا این بود که این بچه از دنیا برود، ولی بعدش ایشان بالای سر جنازه ایستاده بودند و غسل می‌دادند و خیلی صبر می‌کردند.

بیشتر بخوانید
تقوای شهید آیت‌الله شاه‌آبادی در انتخابات مجلس

یک خاطرۀ بسیار خوبی است که مربوط به بعد از انتخابات دور دوم مجلس بود و درست در جمعة قبل از شهادت ایشان. استحضار دارید که در دور دوم، از سی نفر نماینده انتخابی تهران ۱۴ نفر رأی آوردند و ۱۶ نفر به انتخابات نیم‌دوره رسیدند. پنج‌شنبه انتخابات نیم‌دوره بود و بنده به فرمان حضرت امام (قدس سره) در مسجد حجتیه واقع در خیابان رودکی، امام راتب مسجد بودم و من را رئیس آن حوزه قرار دادند. مردم مؤمن و نمازخوان از من پرسیده بودند که «شما به چه کسی رأی می دهید؟ ما چه کار کنیم؟»

بیشتر بخوانید
روحیه بسیار بالای شهید آیت‌الله مهدی شاه‌آبادی در میان اطرافیان

شهید شاه‌آبادی سرشار از تحرک بودند. در این اواخر که تقریباً بیش از پنجاه سال از عمر ایشان می‌گذشت، محاسن‌شان سفید شده بود؛ اما طوری تحرک داشتند که جوان‌های ما متحیّر بودند. مثلاً وقتی می‌دیدند یک عده از بچه‌ها بی‌حوصله هستند، فوراً سه‌چهارتا بالانس می‌زدند و همه را شارژ می‌کردند و به خنده می‌انداختند. بعد می‌نشستند و صحبت‌ها و خواسته‌هایشان را می‌گفتند. آن وقت بود که همه با تمام وجود می‌نشستند و صحبت‌هایشان را گوش می‌دادند. ایشان با این‌که اين اواخر ضعیف بودند و کم‌غذا، همچنان در راه درس و بحث و فعالیت‌های مختلف بودند. همیشه تحرک!

بیشتر بخوانید

صفحه‌ها