در کلام روحانیان

در کلام روحانیان

جایگاه شهید شاه‌آبادی در کلام روحانیان

شهيد شاه‌­آبادی در بين روحانيان جايگاه ويژه‌­ای داشتند و همواره مورد تأييد آنان بودند.

مقام معظم رهبری، حضرت آيت‌­الله خامنه‌­ای (مد ظله العالی) در خصوص ايشان اينگونه می‌­فرمايد:

«عالم جليل و مبارز صميمی و خستگی­‌ناپذير، حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ مهدی شاه­‌آبادی، به شهادت رسيد و پاداش سال­‌ها مجاهدت در راه خدا و تلاش برای حاکميت اسلام را با رحلتی چنين افتخارانگيز که موجب رضوان الهی و مجاورت اولياءالله است به دست آورد. بعد از اينكه انقلاب پيروز شد، اين انسان گویى كه برايش خواب و استراحت، راحتى معنى ندارد. چقدر شب­‌ها اتفاق مى‌‏افتاد كه ساعت دوازده و يا يک و دو بعد از نيمه‌­شب بلند مى‌‏شدند، با بعضى از دوستانشان راه مى‌‏افتادند و به سراغ بيمارستان‌­ها مى‌‏رفتند، به عيادت مجروحين و جانبازان و رسيدگى به وضع بيمارستان‌­ها، كه برود ببيند بيمارستان‌­ها چه جورى است؟ آيا به مريض‏‌ها كسى رسيدگى مى‏‌كند يا نمى‌‏كند و اگر نقصى وجود دارد پيگيرى كرده، با مسئولين تماس بگيرد.»

حجت‌­الاسلام ناطق نوری:

 

 

«شهادت اين شهيد عزيز را بيت فضل و علم و حکمت و احکام، بیت مرحوم آيت‌­الله شاه­‌آبادی، استاد بزرگوار امام عظيم‌­الشأن ما، به حضرت حجت الاسلام و المسلمين جناب آقای شا‌ه‌­آبادی، اخوی محترم ايشان و اخوان عزیزشان و به فرزندان بزرگوار مرحوم شاه‌­آبادی، مخصوصاً حاج آقای ارجمند که آثار پدر را در نشر فرهنگ اسلامی حفظ کرده­‌اند، من تبريک می‌­گويم و تسليت هم دلم نمی­‌آيد.

بگويم تبريک و تسليت، انصاف و مطلب اين است که مرحوم شاه‌­آبادی از پيش ما رفت و ما بيشتر بهره‌­مند شديم، تسليت دارد. ولی چنين چهره‌ای هم اگر شهيد نمی‌­شد، بهره‌­اش نبود؛ يعنی اجر اين آدم در راه انقلاب و هشت سال دفاع مقدس جز شهادت چيز ديگری نمی­‌تواند باشد، و به آنچه شايسته بود رسيد. طبق عناوين اسلامی و شئونات افراد خوب است که محفوظ بماند و حد ما هم محفوظ بماند و عنوان آيت­‌الله برای طلبه‌­ای مثل من شايسته نيست، و اين برای بزرگان و اساتيد ماست. خدا رحمت کند هر کسی را که حد خود را بداند و بشناسد و بيش از حد خودش پا دراز نکند. ان­‌شاءالله خدا اين توفيق را به ما بدهد که حدمان را گم نکنیم.»

حجت‌الاسلام هاشمی رفسنجانی:

 

 

«الحق که برای وجودی مثل ايشان حيف بود که با مرگ طبيعی از ميان برود. گرچه او با همۀ تجربياتی که در طی چند سال مبارزه اندوخته بود، برای انقلاب ما و آيندۀ ما حيف بود؛ چرا که می­‌توانست بسيار مفيد و مثمر ثمر واقع شود. ما انتظار داريم که يادش و آثارش و دوستانش و بيتش بتوانند جای خالی او را برای ما پر کنند.»

آیت‌­الله مهدوی کنی:

 

 

«مرحوم شاه‌­آبادى يك روحانى به تمام معنى صادق و مخلص بوده و فقدان ايشان براى ما بسيار موجب تأثر شد. بسيارى از روحانيون، خوب هستند، ولى تفاوت‌­هايى از نظر "اخلاص در جهاد"شان هست، و ايشان از آن­‌هايى بوند كه همۀ برادران و دوستان­شان به اين جهت "تلاش مخلصانۀ" ايشان اعتراف داشتند.

مرحوم شاه­‌آبادی برای ما يار صديق و باوفايی بود. شهادت ايشان برای ما بسيار گران تمام شد. و به خصوص برای من ناگوار بود که خبر شهادت او را بشنوم. از زمانی که من به ياد دارم، او قبل از انقلاب که در زندان بود در مبارزه بود. بعد از آن هم، ضمن اين­که در صحنه‌­ها حضور فعال داشت، هرگاه تعطيلی پيش می­‌آمد و يا فراغتی داشت، وقت خود را غالباً در جبهه و درميان رزمندگان سپری می‌­کرد. جامعۀ روحانيت مبارز اين افتخار را دارد که برای چندمين بار شهيدی ديگر را تقديم اسلام می‌­کند. شهيد شاه­‌آبادی در راه مبارزه و در راه جهاد با دشمنان اسلام توفيق شهادت داشته باشد.»

آيت­‌الله عميد زنجانی:

 

 

«در هيئت ‌منتخب‌ امام‌ برای رسيدگی به‌ عملكرد بنياد مستـضـعـفان‌، با ديگر دوستان‌ در خدمتش‌ بوديم‌. مخلصانه‌ و بی‌قرار در امـتـثال‌ امر امام‌ می‌كوشيد و مانند هر كار ديگر عجله‌ داشت‌ كه‌ هرچه‌ زودتر با ارائۀ‌ گزارش‌ كار به‌ محضر امام‌ امّـت‌، ايشان‌ را ياری‌ دهد. بارها به‌ من‌ میگفت‌ گزارش‌ كی تمام‌ می‌شود؟ و هنگامی كه‌ یک موفقيت‌ نسبی‌ می‌ديد، از خوشحالی‌ در پوست‌ خود نمی‌گنجيد. دلسوزی‌ و بی‌قراری‌ او زبانزد دوستان‌ بود و بالاخره‌ گزارش‌ كار تـهيه‌ شد و خدمت‌ امام‌ عرضه‌ گرديد.»

حجت الاسلام و المسلمين موحدی ساوجی، از همرزمان شهيد شاه­‌آبادی در سال­‌های قبل از انقلاب و از همکاران او در مجلس شورای اسلامی پس از انقلاب، دربارۀ شهيد چنين می‌گويد:

 

 

«شهيد شاه‌‏آبادى به همراه شهيد بهشتى و شهيد مفتح و شهيد مطهرى، از جمله روحانيونى بودند كه هستۀ مركزى جامعۀ روحانيت مبارز تهران را تشكيل دادند. و الحق در تشكيل و شكل‏‌گيرى اين سنگر هدايت و ارشاد مردم از هيچ كوششى دريغ نورزيدند.

شهيد شاه‌­آبادی از آن دستۀ قليلی بود که هم مرزهای عقيدتی و اخلاقی را حفظ می­‌کرد و دارای پايداری و شجاعت و شهامت بود، و هم طوری برخورد می‌­کرد که مشخص بود زندان يا خارج از زندان برايشان فرقی ندارد، و اصلاً سستی و رخوت و ضعف در ايشان راه نيافت. در زندان که بوديم، وقتی بچه‌­های وابسته به گروه‌­های اسلامی، و به خصوص شاخه­‌های شهر ری را دستگير کرده و به زندان می‌آوردند، جملگی از صفات برجستۀ شهيد شا‌ه‌­آبادی و کمک‌­های مادی و معنوی ايشان به گروه­های مبارز اسلامی تعريف می‌­کردند و با ديد تقدير و احترام به ايشان می‌نگريستند. بعد از آزادی از زندان يکی از کسانی که فعالانه حرکت‌­های مردمی را سازماندهی می­‌کرد و تظاهرات را به راه می‌­انداخت، حجت­‌الاسلام شاه‌­آبادی بود. پس از پيروزی انقلاب نيز، بر مبنای فرمان امام، کميته‌­ها در مساجد تشکيل شد و شهيد شاه‌­آبادی نيز در مسجد رستم‌آباد کميته‌­ای را تشکيل دادند.»

مرحوم حجت­‌الاسلام موحدی ساوجی در مورد ايشان می‌­گفتند:

«ايشان آدم دوست­‌داشتنی بودند و هميشه بشاش، با چهرۀ گشاده، لبخند به رو و اهل ورزش هم بودند و هنگام راه رفتن سينه را به جلو نگه می‌­داشتند. شايد يکی از رازهایی که توانست ايشان را در بين روحانيت از جايگاه خوبی برخوردار کند، همين ورزش بود. با رفقا، چه روحانی و چه غير روحانی، به ورزش می­‌رفتند.»

نظر خودتان را ارسال کنید