تبلیغ در تبعید

تبلیغ در تبعید

تبلیغ در تبعید

«نامبرده بالا از وعاظ ناراحت و طرفدار روحانیون افراطی می‌باشد که برابر سوابق موجود از سال ۴۸ همواره در بالای منابر مبادرت به ایراد مطالب خلاف و تحریک‌آمیز نموده که به همین مناسبت چندین بار احضار و تذکراتی مبنی بر خودداری از ایراد این‌گونه مطالب به وی داده شده. لیکن یادشده پس از آزادی نیز کماکان به رویۀ قبلی خود در زمینۀ جانبداری از خمینی و اهانت به مقامات مملکتی ادامه داد. که به همین مناسبت در تاریخ ۲۰/۹/۲۵۳۵ (۱۳۵۵) با تشکیل کمیسیون حفظ امنیت اجتماعی، یادشده به یک سال اقامت اجباری در شهرستان بانه محکوم گردیده است. علی‌هذا خواهشمند است دستور فرمایید با توجه به دستورالعمل ۶۳۹۸/۳۱۲ – ۳۱/۶/۵۲، اعمال و رفتار فرد مورد بحث را دقیقاً تحت مراقبت قرار داده و نتایج حاصله را مرتباً به این اداره کل اعلام دارند.»
این بخشی از نامه‌ای است که در تاریخ ۸/۱۰/۵۵ با امضای «پرویز ثابتی»، مدیر کل امنیت داخلی ساواک، برای رئیس ساواک کردستان ارسال شده و عمق استیصال و درماندگی آن سازمان مخوف را در مقابل مجاهدی خستگی‌ناپذیر به نام «مهدی شاه‌آبادی» نشان می‌دهد. وقتی زندان‌ها و شکنجه‌های مکرر تأثیری بر عزم و ارادۀ پولادین شهید شاه‌آبادی نداشت، حربه‌ای جدید در دستور کار ساواک قرار گرفت و تصمیم گرفته شد ایشان به یکی از مناطق سنّی‌نشین کشور تبعید شود تا ضمن جلوگیری از فعالیت‌های مبارزاتی وی، غربتی دوجانبه را بر آن عزیز تحمیل کنند؛ هم دوری از خانواده و دوستان و هم دوری از هم‌مذهبان خود.
انتظار ساواک این بود که رنج غربت باعث تجدید نظر وی در افکار و رفتار انقلابی‌اش بشود و دست از مبارزه بردارد. غافل از آن‌که این مکر شیطانی نه‌تنها حاصلی برای آن‌ها نخواهد داشت، بلکه بیش از پیش بر رنج و عذاب ساواک خواهد افزود. آری! شهید شاه‌آبادی در زمان تبعید نه‌تنها از فعالیت‌های مبارزاتی‌اش دست برنداشت، بلکه ابعاد جدیدی از مبارزه و تبلیغ را نیز در دستور کار خود قرار داد.
شهید شاه‌آبادی در بانه نیز با تکیه بر محوریت قرآن به عنوان فصل مشترک همۀ مسلمانان، به تبلیغ توحید و مبارزه با ظلم و شرک و طاغوت پرداخت و این ندای توحیدی خیلی زود مورد توجه قرار گرفت و نگاه‌ها را به سوی خود جلب کرد. صداقت و صمیمیت وی چنان انس و الفتی به وجود آورده بود که عوام و خواص بانه او را از خود دانسته و هیچ‌گاه تفاوت مذهب را احساس نکردند. حضور وی در همۀ مساجد شهر و اقامۀ نماز جماعت به امامت روحانیون اهل سنت منطقه، محبوبیت و تأثیرگذاری ایشان را دوچندان کرد و ساواک را دچار وحشت و سردرگمی کرد.
روشنگری و آگاهی‌بخشی شهید شاه‌آبادی در زمان تبعید نیز با همان ادبیات انقلابی ادامه یافت و ایشان با وجود همه محدودیت‌ها و نظارت‌های صورت‌گرفته از سوی ساواک با شجاعتی مثال‌زدنی مبارزه با رژیم را ادامه می‌داد. این واقعیت را در یکی از گزارش‌های ساواک این‌گونه می‌خوانیم:
«نامبردۀ بالا [مهدی شاه‌آبادی] با شخص اول مملکت و همچنین سایر مقامات دولت مخالف بوده و آنان را ظالم و ستمگر قلمداد می‌نماید و اظهار می‌دارد که امام جمعه بانه کار بدی می‌کند که در هر جمعه برای شخص اول مملکت [شاه] دعا می‌خواند. وی اظهار می‌دارد که سازمان امنیت از عمل تفسیر قرآن توسط وی جلوگیری نموده.»

نظر خودتان را ارسال کنید