اتحاد و انسجام اسلامی

اتحاد و انسجام اسلامی

اتحاد و انسجام اسلامی

ایجاد و دامن زدن به اختلافات قومی و مذهبی در سالهای پس از پیروزی انقلابی، شیوه‌ای بود كه دشمنان اسلام و ایران در راستای رسیدن به اهدافشان در ایران  و جهان اسلام دنبال كرداند. اوج این تفرقه‌افكنی‌ها و اختلافات در كشاكش رویدادهای سه دهه گذشته درگوشه و كنار كشورمان قابل مشاهده است. تشكیل گروههای تجزیه‌طلب، تحركات قومی در قالب ادعاهای جدایی‌خواهانه، بمب‌گذاری در شهرهای مرزی و ... رویدادهایی بوده اند كه افكار عمومی را با ماهیت دشمنان این مرز  و  بوم هرچه بیشتر آشناكرد. دشمنان اسلام ازنظر امنیتی، اقتصادی وسیاسی برای  بهره‌برداری از اختلافات مسلمانان، سرمایه‌گذاری كرده‌اند و مسلمانان باید برای انسجام بین ملت‌هاو همگرایی میان كشورهای اسلامی و مقابله با توطئه‌های استكبار جهانی و منافع جهان اسلام تلاش كنند و از این طریق مانع گسترش و تحقق اهداف آمریكا، انگلیس و اسراییل در جهان  اسلام شوند. دشمنان اسلام  همواره از  وحدت و اتحاد دنیای اسلام در هراس و وحشت بودند، بنابر این لازم است كه مسلمانان با اخوت و وحدت بین خود در مقابل آنان ایستادگی كنند. آنچه مسلم است، گروه‌گرایی و فرقه‌گرایی نه تنها هیچ‌گاه به نفع كشور ما نبوده، بلكه در طول تاریخ مشكلات فراوانی را برای مردم ایجاد كرده كه همواره هوشیاری بزرگ‌مردان و مردم غیور سبب شده تا این مشكلات پشت سر گذاشته شود. امروز نیز این انتظار وجود دارد تا آحاد ملت ایران به‌ویژه نخبگان و فرهیختگان و بالاخص مسؤولان با نگاهی به وقایع تاریخی مختلف كه هر یك حاوی نكات آموزنده‌ای برای همگان است و توسل به شعار "اتحاد ملی و انسجام اسلامی" بر توطئه‌های دشمنان فایق آیند. نگاهی به سفارشات و پیام های شهید شاه‌آبادی نشان می‌دهد كه چقدر ایشان به این مسئله توجه و تاكید داشتند.

فرزند شهید می گوید : « وحدت از بزرگ‌ترین درس‌هایی است که این شهید در طول زندگی خود به همه، به ویژه به خانواده و من و شاگردانشان دادند. این درس، فقط تئوری نبود، بلکه درسی بود که در عمل اثبات شد. شهید آیت‌الله شاه‌آبادی در رژیم شاه مدتی به شهر بانه که یکی از شهرهای استان کردستان است تبعید شدند. بانه شهری است که تمام جمعیت آن، برادران و خواهران اهل تسنن ما هستند. ایشان مدتی که در بانه تبعید بودند، تقریباً هیچ‌یك از نمازهایشان را به طور فرادی در منزل نخواندند و در همۀ جماعات برادران اهل تسنن شرکت می‌کردند. برادران اهل تسنن در پنج نوبت نماز می‌خوانند و ایشان در تمام چهارده مسجد برادران اهل تسنن هم به ترتیب حضور می‌یافتند تا کوچکترین فرقی بین مساجد نگذاشته باشند. جالب است بدانید پس از شهادتشان، تعداد تلگراف‌هایی که از مناطق اهل سنت دریافت کردیم، اگر بیشتر از تلگراف‌های برادران شیعه كه از شهرستانها ارسال می‌شد نبود، کمتر هم نبود! بی‌نهایت به وحدت میان مسلمانان اهتمام داشتند و عملاً هم در تحقق این وحدت سهیم بودند. در سفری که به همراه ایشان به عمره مشرف شده بودم، آن‌قدر معاشرتشان با برادران اهل تسنن زیاد بود که اگر ما می‌خواستیم نمازمان را فرادی بخوانیم، باید طوری این کار را انجام می‌دادیم که ایشان متوجه نشوند. چون فاصلۀ محل سکونتمان تا مسجد زیاد بود، من گاهی سختم بود که صبح زود برای نماز به مسجد بروم. ایشان می‌گفتند: ما وقتی كه به یک کشور سنی‌نشین می‌آئیم وظیفه داریم وحدتمان را به دنیا اعلام کنیم؛ آن‌وقت در خانه نماز بخوانیم؟! اگرچه همۀ روحانیون نظام و کلاً جامعۀ تشیع معتقد به ضرورت این وحدت هستند، اما شهید شاه‌آبادی بی‌نهایت در این امر دقت می‌کردند».

نظر خودتان را ارسال کنید